درمان انگشت چکشی پا (قوز انگشت پا) با حرکات اصلاحی، اسپلیتر و جراحی

انگشت پای چکشی نوعی بدشکلی پا است که ناشی از عدم توازن در عضلات، تاندون‌ها یا رباط‌هایی است که بطور معمول انگشتان را صاف نگه می‌دارند. نوع کفش‌هایی که می‌پوشید، ساختار پا، ضربه و فرایند برخی بیماری‌ها می‌توانند در ایجاد این بدشکلی‌ها نقش داشته باشند. در انگشت چکشی یک خم غیر عادی در مفصل میانی انگشت یا نزدیک‌ترین مفصل به ناخن وجود دارد. انگشت پای چکشی معمولاً در انگشتان دوم، سوم و چهارم پا رخ می‌دهد.

در ابتدا، انگشت پای چکشی ممکن است انعطاف پذیری خود را حفظ کند. اما در نهایت تاندون‌های انگشت می‌توانند منقبض و سفت شده و باعث خمیدگی دائم انگشت شوند. کفش‌ها می‌توانند به بخش برآمده‌ی انگشت یا انگشتان ساییده شوند و باعث ایجاد پینه‌های دردناکی گردند. بطور کلی، انگشت پای چکشی را می‌توان بصورت غیر جراحی با استفاده از آتل یا بریس به مدت ۶ تا ۸ هفته درمان کرد. در صورتی که بهبودی کافی مشاهده نشود، ترمیم با عمل جراحی توصیه می‌شود. هرگونه مشکل در جلوی پا که باعث درد یا نارحتی می‌شود باید فوراً رسیدگی شود.متخصصین ما در مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی بیمارستان لاله زیر نظر دکترمحمدرضا برزگر خدمات فیزیوتراپی، تجویز بریس‌های مناسب و آموزش حرکات اصلاحی ورزشی برای اصلاح انگشت پای  چکشی را به بیماران ارائه می‌دهند.برای کسب اطلاعات بیشتر و یا مشاوره با متخصصین ما در خصوص حرکات ورزشی و بریس در بیمارستان لاله می‌توانید با شماره 02188571079 تماس بگیرید.

چه عواملی باعث بوجود آمدن انگشت پای چکشی می‌شوند؟


انگشت پای چکشی مرتبط با موارد زیر است:

  • برخی کفش‌ها- کفش‌های پاشنه بلند یا کفشی که فشار زیادی روی انگشتان وارد می‌کند می‌تواند باعث به هم فشرده شدن آنها شده و در نتیجه انگشتان نمی‌توانند درون کفش صاف شوند. این حالت انحنای انگشت ممکن است در نهایت حتی در هنگام پابرهنه بودن نیز باقی بماند.
  • ضربه- یک آسیب که در آن انگشت کوبیده یا فشرده شده و یا می‌شکند می‌تواند احتمال ابتلا به انگشت چکشی را افزایش دهد.
  • توازن غیر عادی عضلات انگشت- این عدم تعادل منجر به ناپایداری می‌شود که می‌تواند باعث منقبض شدن انگشت شود.

چه کسانی بیشتر در معرض بروز این مشکل هستند؟


عواملی که خطر ابتلا به انگشت پای چکشی را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  • سن- خطر ایجاد انگشت پای چکشی با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد.
  • جنسیت- زنان بیشتر از مردان مستعد ابتلا به انگشت چکشی هستند.
  • طول انگشت- در صورتی که انگشت دوم بلندتر از انگشت شست باشد، بیشتر در خطر این مشکل است.
  • برخی بیماری‌ها- آرتروز و دیابت ممکن است شما را مستعد ابتلا به بدشکلی‌های پا کنند. وراثت نیز می‌تواند نقش داشته باشد.

از چه روش‌هایی می توان انگشت چکشی پای را تشخیص داد؟


انگشت پای چکشی معمولاً بعد از یک معاینه‌ی جسمی نسبتاً مختصر توسط پزشک یا یک ارتوپد که در این آسیب‌ها تخصص دارد، تشخیص داده می‌شود. خمیدگی رو به پایین نوک انگشت در کنار حساسیت به لمس و دردی که در این ناحیه رخ می‌دهد نشانه‌های اصلی انگشت چکشی هستند. رادیوگرافی نیز به منظور تعیین احتمال شکستگی استخوان در بالای انگشت انجام خواهد شد.

درمان‌های در دسترس برای انگشت پای چکشی کدامند؟


در صورتی که علائم انگشت پای چکشی ظاهر شوند، فرد باید با پزشک مشورت کند یا به دنبال مراقبت اورژانسی باشد. در این میان، یخ (پیچیده شده در حوله یا پارچه) را می‌توان روی ناحیه‌ی متاثر قرار داد تا به کاهش تورم و تسکین درد کمک کرد.

آتل برای انگشت چکشی

 

آتل‌های انگشت چکشی که تحت عنوان آتل‌های Budin نیز شناخته می‌شوند به منظور صاف کردن انحنای انگشتان پا طراحی شده‌اند. این آتل‌ها را می‌توان به منظور باز کردن انگشت چکشی که به طرف زیر پا خم شده و یا کشیدن به پایین انگشتی که به طرف بالا برآمده است، مورد استفاده قرار داد. آتل انگشت چکشی از یک پد فوم بزرگ با یک، دو یا سه حلقه تشکیل شده است. این حلقه‌ها به پد متصل شده‌اند و عمود بر پد می‌باشند. عملکرد این آتل به این صورت است که از وزن بدن برای کشیدن انگشت به حالت طبیعی استفاده می‌کند.

استفاده از پدهایی به منظور اصلاح انگشت پای چکشی

پدهای انگشت چکشی برای افراد با انگشت منقبض شده یا چکشی مفید هستند زیرا می‌توان از آنها برای کنترل حرکت انگشت و مقید کردن آن در یک جا و جلوگیری از ساییده شدن به کفش و ایجاد ناراحتی استفاده کرد. پدهای بسیاری در بازار وجود دارند که بطور خاص برای انگشتان چکشی طراحی شده‌اند. انتخاب پد مناسب برای کاهش ناراحتی ناشی از انگشت پای چکشی ضروری است و بستگی به محل بروز مشکل دارد.

ورزش مناسب برای اصلاح این ناهنجاری

هنگامی که انگشتان حالت طبیعی دارند، کاملاً کشیده شده و دارای یک انحنای جزئی رو به پایین هستند. اما در صورت ابتلا به انگشت پای چکشی، از محل مفصل میانی خم می‌شوند؛ این وضعیت معمولاً در انگشت دوم، سوم یا چهارم رخ می‌دهد. انگشتان چکشی در نتیجه‌ی استفاده از کفش نامناسب و عدم کشیده شدن عضلات انگشتان ایجاد می‌شوند. یک گزینه درمانی انجام برخی ورزش‌ها است.

کرانچ انگشت

کرانچ در واقع ورزش عضلات شکم است، اما نوع دیگری از کرانچ وجود دارد که می‌توان برای کار روی انگشتان انجام داد. برای انجام آن، در حالت راحت روی یک صندلی بنشینید و جوراب نیز نپوشید. یک حوله را روی زمین قرار دهید و نیمه‌ی بالای پای خود را روی آن بگذارید. پاشنه‌ی پا را روی زمین گذاشته و حوله را با انگشتان خود بگیرید. سپس آن را رها کنید و ۱۰ تا ۱۲ بار این حرکت را انجام دهید.

تپس

این حرکت را می‌توان در همان حالت کرانچ انجام داد. بصورت پابرهنه انگشت شست پای خود را به سمت زمین و سایر انگشتان را به طرف بالا بکشید. در این حالت بمانید و به آرامی با انگشتان به زمین ضربه بزنید. این کار را ۱۰ تا ۱۲ بار انجام دهید و سپس عکس این حرکت را تکرار کنید بطوری که انگشت شست به طرف بالا و سایر انگشتان به طرف زمین کشیده شوند. سپس همان ضربه زدن را مجدداً انجام دهید.

کشش دستی

شما می‌توانید انگشتان خود را با استفاده از یک حوله جهت کمک به کشیدن عضلات بکشید. روی زمین بنشینید بطوری که پاها صاف و جلوی بدن باشند. یک حوله را زیر انگشتان بپیچانید و به آرامی یک نیروی رو به عقب را وارد کنید و به مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه نگه دارید. می‌توانید از دست خود نیز برای کشیدن انگشتان پا به عقب استفاده کنید.

چرخش انگشتان

چرخش انگشتان شبیه به حالت ضربه زدن انگشتان از طرفین روی یک میز است. پابرهنه روی یک سطح صاف بایستید. تمام انگشتان خود را از روی زمین بلند کنید و سپس به طرف پایین بپیچانید. آنها را بالا برده و ۱۰ تا ۱۲ بار تکرا کنید و سپس جهت حرکت را تغییر دهید.

فشردن انگشتان

این ورزش را می‌توان در حالت نشسته انجام داد. پای خود را روی ران پای دیگری قرار دهید. انگشتان دست خود را بین انگشتان پا قرار داده و آنها را به هم فشار دهید. سپس رها کرده و ۱۰ تا ۱۲ بار تکرار کنید. اگر امکان فشار دادن تمام انگشتان وجود ندارد با گذاشتن یک انگشت بین دو انگشت دست شروع کنید و برای تمام انگشتان انجام دهید.

جراحی

برای بیمارانی که نیاز به استفاده از انگشتان پا برای انجام کارهای خود دارند، می‌توان از اسپلینت‌های داخلی استفاده کرد که شامل قرار دادن پین‌های فلزی در استخوان‌های مشکل‌دار با عمل جراحی است. این پین‌ها را می‌توان بعد از ۶ هفته خارج کرد.
برای بیمارانی که تسکین کافی حاصل نمی‌شود جراحی توصیه می‌شود که شامل ترمیم تاندون پاره شده است. در صورتی که انگشت پای چکشی دارای شکستگی استخوان باشد، می‌توان آن را با استفاده از پین‌ها و سیم‌های مخصوصی ثابت کرد.