کیست بیکر: درمان فیزیوتراپی با کاهش تجمع مایع مفصلی و ورم پشت زانو

کیست بیکر (رکبی)، وضعیتی است که دران پشت زانو دچار تورم می‌شود، این عارضه معمولاً به علت آسیب‌های مفصلی زانو (مانند پارگی منیسک یا آرتروز زانو) رخ می‌دهد. هنگامی که به ساختارهای مفصل زانو مانند منیسک آسیبی وارد شود، به‌طورمعمول در داخل کپسول مفصل زانو و گاهی اوقات کیسه بورسا (معمولاً در پشت زانو) تورم ایجاد شده و مایعات تجمع می‌یابند. این وضعیت تحت عنوان کیست بیکر شناخته می‌شود.

کیست بیکر ممکن است در اثر آرتروز زانو و روماتیسم مفصلی زانو به وجود بیاید. درصورتی‌که کيست بيکر به‌موقع درمان نشود، مي‌تواند منجر به تورم شديد و سفتي مفصل زانو شده و درنهایت باعث مشکلات حرکتي شود. کيست بيکر را در اغلب موارد مي‌توان با درمان‌هاي مختلف فيزيوتراپي درمان کرد. و تنها در موارد حاد پزشک جراحی این کیست را تجویز می‌کند. درمان‌های فیزیوتراپی برای کیست بیکر، دیاترمی، اولتراسوند، تحریک الکتریکی عصب (TENS) و تمرینات ورزشی می‌باشد. برای درمان کیست بیکر، توان‌بخشی بعد از عمل برداشت این کیست و جهت رزرو نوبت می‌توانید با مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی بیمارستان لاله زیر نظر دکتر محمدرضا برزگر با شماره‌ی 02188571079 تماس حاصل فرمایید.

چه عواملی باعث به وجود آمدن کیست بیکر می‌شوند؟


به‌طورمعمول کیست بیکر به‌صورت ثانویه در اثر تغییرات فرسایشی ناشی از آسیب‌دیدگی زانو یا پارگی منیسک ایجاد می‌شود. آسیب‌دیدگی منیسک اغلب در ورزش‌هایی که شامل تغییر ناگهانی حرکت ورزشکار و حرکت‌های چرخشی است، ایجاد می‌شود. این ورزش‌ها می‌تواند شامل فوتبال، فوتبال آمریکایی، بسکتبال، نت بال و اسکی روی برف باشد. پارگی منیسک اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که پا بر روی زمین ثابت است و یک نیروی پیچشی بر زانو تحمیل می‌شود، مانند زمانی که بدن یک بازیکن دیگر بر روی پا بیافتد، یا زمانی که در فوتبال بر روی بازیکنی تکل انجام شود یا در حرکات پرشی و فرود آمدن بر روی زمین. همچنین ممکن است آسیب‌دیدگی منیسک در طول زمان براثر فرسایش تدریجی و یا حرکت بیش‌ازحد مفصل (به‌عنوان‌مثال، دویدن مسیرهای طولانی) رخ دهد. همچنین ممکن است در اثر تحلیل و فرسایش مفصل در اثر افزایش سن، بخصوص در افراد مسن منیسک زانو دچار آسیب‌دیدگی شود.

آیا این بیماری علاوه بر درد در ناحیه زانو باعث سفتی زانو نیز می‌شود؟


به‌طورمعمول بیماران مبتلا به کیست بیکر، در پشت زانوی خود دچار تورم و برآمدگی شبیه یک لامپ کوچک می‌شوند. در موارد خفیف ممکن است بیمار هیچ علامتی نداشته باشد. در موارد شدید ممکن است بیمار در پشت زانو خود احساس درد داشته باشد، در این شرایط احتمال دارد بیمار حس کند دامنه حرکتی مفصل او کاهش یافته است، بخصوص زمانی که می‌خواهد به‌صورت کامل زانوی خود را خم یا صاف نماید. گاهی اوقات ممکن است این تنگی به عضلات ساق نیز گسترش یابد. همچنین در صورت لمس کیست ممکن است ناحیه به لمس حساس باشد. بیماران مبتلا به کیست بیکر ممکن است علائم دیگری نیز در ارتباط با علت اصلی کیست داشته باشند. برخی از این علائم عبارت‌اند از: ایجاد صدا در مفصل، حس سایش در مفصل، قفل شدن زانو، دردهای تیز، شنیدن صدای پاره شدن رباط هنگام آسیب‌دیدگی زانو، درد هنگام انجام فعالیت‌های خاص (مانند تحمل وزن، زانو زدن، چرخش یا نشستن)، ضعف زانو یا خالی شدن زانو، درد شبانه یا در هنگام صبح، لنگیدن و یا ناراحتی یا عدم توانایی تحمل وزن بر روی اندام آسیب‌دیده.

آزمایش‌های تشخیصی برای این مشکل چیست؟

معمولاً یک معاینه کامل بالینی توسط یک پزشک فیزیوتراپیست برای تشخیص کیست بیکر و علت اصلی این بیماری کافی است. اغلب بررسی توسط دستگاه اولتراسوند مناسب‌ترین روش تشخیصی برای حضور کیست بیکر است. گاهی اوقات سایر روش‌ها، مانند تصویربرداری اشعه ایکس، ام آر ای و سی‌تی‌اسکن نیز برای تشخیص یا تائید وجود کیست و همچنین تعیین علت ایجاد کیست بیکر استفاده می‌شوند. در موارد نادر، که در آن ازمایشات تکمیلی به‌خوبی علت بیماری را مشخص نساخته باشد، ممکن است از روش تشخیصی ارتروسکوپی کمک گرفته شود.

درمان‌های در دسترس کیست بیکر کدم‌اند؟


درمان کیست بیکر زانو در درجه اول به علت زمینه‌ای ان بستگی خواهد داشت. به‌طورکلی، در 48 الی 72 ساعت اولیه پس از آسیب‌دیدگی، رعایت اقدامات زیر می‌تواند مفید باشد:

  • پیروی از دستورالعمل R.I.C.E.: این حروف مخفف حرف اول کلمات: استراحت، یخ، فشرده‌سازی و بالا بردن است. به‌خوبی به زانوی خود استراحت بدهید. از کمپرس سرد بر روی زانو استفاده کنید. زانوی خود را به کمک یک باند کشی، یا زانوبند ببندید. و در صورت امکان، به‌خصوص در شب، پاهای خود را بالاتر از سطح بدن قرار دهید.
  • در صورت نیاز از داروهای مسکن استفاده کنید: داروهای مسکن مانند ایبوپروفن (ادویل، مورتین و غیره) ناپروکسن سدیم (آلیو و غیره)، استامینوفن (تیلنول و غیره) و آسپیرین می‌تواند به کاهش درد کمک کنند. دستورالعمل میزان مصرف این داروها را به‌دقت رعایت کنید، بیش از دوز توصیه شده مصرف نکنید.
  • فعالیت بدنی خود را کاهش دهید: انجام فعالیت‌های بدنی می‌تواند باعث التهاب مفصل زانو شما شود. پزشک می‌تواند به شما راهنمایی کند که چه مدت لازم است فعالیت‌های خود را محدود کنید. ممکن است پزشک فعالیت‌های جایگزین را به شما پیشنهاد بدهد.

آیا فیزیوتراپی می‌تواند کیست بیکر را درمان کند؟

درمان فیزیوتراپی برای تسریع فرآیند بهبودی و اطمینان از نتیجه مطلوب درمان در همه بیماران مبتلا به کیست بیکر شدیداً توصیه می‌شود صرف‌نظر از آنکه بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفته باشد یا نه. درمان فیزیوتراپی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ماساژ بافت‌های نرم
  • بستن یا استفاده از بریس برای حمایت از زانو
  • سوزش خشک
  • تمرینات پیشرفته برای بهبود انعطاف‌پذیری، تعادل و قدرت مفصل زانو (به‌ویژه عضله پهن درونی (VMO)).
  • اولتراسوند درمانی
  • تحریک الکتریکی TENS

ورزش درمانی

در این زمینه تمریناتی که بر اهداف مختلف درمانی تأکید دارند، به بیمار آموزش داده می‌شود. این تمرینات می‌تواند شامل تمرینات کششی، آموزش صحیح راه رفتن، تمرینات خاص جهت بهبود حرکت، قدرت، ثبات و استقامت زانو باشد. همچنین در مبتلایان به کیست بیکر از باندهای کشی جهت تمرینات کششی و بستن وزنه به مچ پا برای تقویت مفصل زانو نیز استفاده می‌شود.

لیزر سرد

لیزر سرد در کانون برنامه‌های درمانی ما قرار دارد. این روش برای درمان کست بیکر امن، مؤثر، غیر تهاجمی و بدون درد می‌باشد و به میزان زیادی درد زانو بیمار را کاهش می‌دهد. لیزر سرد علت اصلی بیماری را هدف قرار می‌دهد. بیماران به‌طور فوق‌العاده‌ای به این روش درمانی پاسخ می‌دهند و معمولاً فقط پس از چند جلسه درمانی، درد آن‌ها به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد.

دیاترمی

دیاترمی نوعی الکتروتراپی است که به کمک امواج کوتاه می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند. این درمان معمولاً توسط یک فیزیوتراپیست انجام می‌شود. برخی از افراد مبتلا به کیست بیکر می‌توانند از این روش درمانی بهره ببرند.

جراحی کیست بیکر

هنگامی که پاره شدن اجزاء مفصل یا سایر مشکلات داخلی زانو علت کیست باشد، ممکن است عمل جراحی ضروری گردد. در طی عمل جراحی، جراح می‌تواند بافت متورم شده را (سینوویوم) را که منجر به تشکیل کیست می‌شود، حذف نماید. در اغلب موارد عمل جراحی به روش آرتروسکوپی انجام می‌شود.

نقش فیزیوتراپی در توان‌بخشی بعد از عمل جراحی کیست بیکر چیست؟

کسانی که برای حذف کیست بیکر تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، بعد از عمل جراحی باید تحت فیزیوتراپی و برنامه‌های توان‌بخشی قرار بگیرند. برنامه درمانی در این خصوص می‌تواند شامل: درمان‌های خاص برای کاهش درد و تورم، الکتروتراپی، تمرینات تقویتی و افزایش دهنده دامنه حرکتی مفصل، استفاده از باندهای کشی جهت بستن زانو، استفاده از عصا و غیره باشد. پس از جراحی، برای کمک به روند بهبودی، فیزیوتراپی و توان‌بخشی ضروری است و نتیجه مطلوب را تضمین می‌کند. در مراحل نهایی پس از انجام برنامه توان‌بخشی برای همه بیماران مبتلا به این بیماری، پزشک فیزیوتراپیست می‌تواند اجازه بازگشت به فعالیت‌های ورزشی یا غیره را صادر نماید. بازگشت زودتر از موعد به چنین فعالیت‌هایی، بدون توان‌بخشی کافی، اغلب منجر به تورم زانو و عود مجدد بیماری می‌شود.

ورزش‌های مناسب برای این بیماری

خم و صاف کردن زانو

زانوی خود را بدون ایجاد درد تا حد ممکن ، خم و صاف نمایید. این تمرین کمک می‌کند تا دامنه حرکتی طبیعی زانو بازیابی شود. این تمرین را 20 بار تکرار کنید.

انقباض استاتیک عضلات چهار سر ران

عضلات جلوی ران (چهار سر ران) خود را از طریق فشار آوردن بر روی یک حوله در زیر زانو، منقبض کنید. انگشتان خود را بر روی عضله چهار سر قرار دهید تا در طول انقباض سفت شدن آن‌ها را حس کنید. این وضعیت را 5 ثانیه نگه دارید ، ده مرتبه تکرار کنید و تا آنجا که می‌توانید بدون اینکه علائم شما بدتر شود، عضله ران را سفت و منقبض کنید.

به این پست امتیاز دهید.
Rate this post