آرتروز گردن: از بین بردن درد و محدودیت حرکتی با فیزیوتراپی و لیزر

اسپوندیلوز گردن، که به نامهای آرتروز گردن، یا استئوآرتریت گردن نیز معروف است، بیماری رایجی می‌باشد که در اثر افزایش سن به وجود آمده و بر مفاصل و دیسک‌های گردن اثر می‌گذارد. آرتروز گردن در اثر فرسودگی و پارگی غضروف و استخوان‌های مهره‌های گردن ایجاد می‌شود. با اینکه آرتروز گردن معمولا در اثر افزایش سن به وجود می‌آید، اما ممکن است علل دیگری نیز داشته باشد.

آرتروز در ناحیه گردن یکی از شایع ترین انواع آرتروز است که با افزایش سن، شدت آن بیشتر می‌شود. آرتروز یا ساییدگی مفاصل در ناحیه گردن در ابتدا دارای نشانه‌های مشهودی نیست و درد خفیف آن با ماساژ و استراحت برطرف می‌شود. در صورت شدت این بیماری و مشاهده علائمی مانند بی حسی در ناحیه شانه، دست و پا، سرگیجه و یا حتی مشاهده بی اختیاری ادرار و مدفوع باید حتما به پزشک مراجعه شود. یکی از درمان‌های موثر و کم عارضه برای درمان آرتروز گردن روش‌های طب فیزیکی است. متخصصین ما در مرکز طب فیزیکی بیمارستان لاله زیر نظر دکتر محمدرضا برزگر انواع بریس گردن، ماساژ، دیاترمی، لیزر و تحریک الکتریکی انجام فیزیوتراپی برای توانبخشی و درمان آرتروز گردن را به بیماران ارائه می‌دهند. جهت رزرو نوبت و مشاوره با متخصصین ما در مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی بیمارستان لاله می‌توانید با  شماره‌ی 02188571079 تماس حاصل فرمایید.

دلایل بوجود آمدن آرتروز گردن چیست؟


متاسفانه، استخوان‌ها و سلول‌های محافظ گردن مستعد فرسودگی و پارگی هستند و همین عامل باعث ایجاد آرتروز یا اسپوندیلوز گردن می‌شود. برخی از علل احتمالی آرتروز عبارتند از:

بیرون زدگی استخوان

تلاش بدن برای رشد استخوان‌های بیشتر و قوی‌تر شدن ستون فقرات، باعث رشد بیش از حد استخوان‌ها می‌شود. این استخوان‌های اضافی به قسمت‌های حساس ستون فقرات، مانند اعصاب و نخاع، فشار وارد کرده و باعث ایجاد درد می‌شوند.

خشکی دیسک‌های ستون فقرات

استخوان‌های موجود در ستون فقرات دارای دیسک‌هایی بین خود هستند. این دیسک‌ها بسیار ضخیم و مانند بالشتک‌هایی هستند که فشار حاصل از بلند کردن اجسام، چرخش بدن و دیگر فعالیت‌ها را می‌گیرند. ماده‌ی ژل مانند درون دیسک‌ها به مرور زمان خشک می‌شود. خشک شدن ماده ژل مانند باعث می‌شود استخوان‌ها (مهره‌های ستون فقرات) بیشتر به یکدیگر ساییده شوند و این ساییدگی دردناک خواهد بود.

بیرون زدگی دیسک‌ها

ممکن است دیسک‌های ستون فقرات دچار ترک خوردگی شوند و در نتیج ماده محافظ داخل دیسک‌ها به بیرون نشت کند. این ماده باعث فشار به اعصاب و نخاع شده و منجر به ایجاد علائمی همچون بی حسی دست و سیاتیک می‌گردد.

آسیب رسیدن

وارد شدن آسیب به گردن، مثلا آسیب‌های ناشی از تصادف، باعث تسریع فرآیند سالخوردگی می‌شود.

خشکی رباط‌ها

ممکن است طناب‌های سفتی (رباط‌هایی) که استخوان‌های ستون فقرات را به یکدیگر متصل می‌کنند با گذر زمان سفت‌تر شده و بر حرکات گردن نیز اثر گذاشته و باعث احساس سفتی گردن شوند.

استفاده مفرط

برخی از مشاغل یا سرگرمی‌ها، مانند کارهای ساختمانی، نیاز به انجام حرکات تکراری یا بلند کردن اجسام سنگین دارند. بلند کردن اجسام سنگین و انجام حرکات تکراری باعث فشار بر ستون فقرات شده و منجر به فرسودگی و پارگی می‌گردد.

نشانه های اسپوندلوز گردن چیست؟


در اکثر افراد مبتلا به اسپوندیلوز گردن هیچ نشانه قابل توجهی وجود ندارد. اگر نشانه‌ای وجود داشته باشد، از خفیف تا شدید متغیر بوده و ممکن است به مرور یا بطور ناگهانی آشکار شوند. یکی از نشانه‌های رایج این بیماری وجود درد در استخوان شانه می‌باشد. بیماران از وجود درد در دست و انگشتان شکایت می‌کنند. این درد در موارد زیر افزایش می‌یابد:

  • ایستادن
  • نشستن
  • عطسه کردن
  • سرفه کردن
  • چرخش گردن به سمت عقب

یکی دیگر از علائم رایج این بیماری، ضعف عضلانی است. ضعف عضلانی باعث می‌شود بلند کردن دست یا محکم نگه داشتن اشیا سخت شود.

دیگر علائم رایج این بیماری عبارتند از:

  • سفتی گردن که به مرور زمان بدتر می‌شود.
  • سردردهایی که در پشت سر ایجاد می‌شوند.
  • احساس بی حسی و مورمور که معمولا در دست‌ها و شانه‌ها به وجود می‌آیند، هر چند ممکن است احساس بی حسی و مورمور در پاها نیز ایجاد شوند.

علائمی که کمتر اتفاق می‌افتند شامل از دست دادن تعادل و از دست دادن کنترل مثانه یا مدفوع می‌باشند. اگر این علائم ایجاد شوند، فرد باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرده و تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.

در صورت بروز چه علائمی حتما باید به پزشک مراجعه کرد؟


اگر به طور ناگهانی در شانه‌ها، دست‌ها یا پاهایتان احساس بی حسی و مور مور کردید یا اگر کنترل ادرار و مدفوع خود را از دست دادید، باید فورا به پزشک مراجعه کرده و به دنبال روشی برای درمان باشید. اگر درد و ناراحتی موجود باعث ایجاد اختلال در فعالیت‌های روزمره شما شد، باید به پزشک مراجعه کنید. هرچند این حالت‌ها اغلب در اثر افزایش سن ایجاد می‌شوند، اما روش‌هایی برای درمان آنها و کاهش درد و سفتی وجود دارد.

معاینات پزشکی برای تشخیص این بیماری چیست؟


تشخیص بیماری اسپوندیلوز گردن شامل رد وجود بیماری‌های دیگری همچون فیبرومیالژیا است. همچنین برای تشخیص بیماری باید معاینات حرکتی نیز انجام شده و اعصاب، عضلات و استخوان‌های درگیر مشخص شوند. پزشک می‌تواند بیماری شما را درمان کرده و در صورت نیاز شما را به یک متخصص ارتوپد ارجاع دهد تا در صورت نیاز معاینات دیگری نیز روی شما انجام شود.

معاینه بدنی

در ابتدا پزشک پرسش‌هایی درمورد علائم بیماری از فرد پرسیده و سپس معاینات را شروع می‌کند. معاینات کلی شامل بررسی عکس العمل‌های غیر ارادی فرد، ضعف عضلانی یا مشکلات حسی، و حرکات گردن است. همچنین ممکن است پزشک نحوه‌ی راه رفتن بیمار را نیز بررسی کند. این معاینات به پزشک کمک می‌کنند که بفهمد آیا اعصاب و ستون فقرات تحت فشار زیادی قرار دارند یا خیر. اگر پزشک به اسپوندیلوز گردن شک کند، انجام آزمایش‌های تصویری و معاینات عملکرد اعصاب را توصیه می‌کند تا از تشخیص خود اطمینان حاصل کند.

آزمایش‌های تصویری

آزمایش‌های تصویری عبارتند از:

  • برای بررسی بیرون زدگی‌ها و دیگر اختلالات استخوان از تصاویر رادیوگرافی استفاده می‌شود.
  • سی تی اسکن، تصاویر دقیق‌تری از گردن تهیه می‌کند.
  • ام آر آی با استفاده از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی، تصاویر دقیقی تهیه می‌کند.
  • در میلوگرام، برای مشخص سازی قسمت‌های مختلف، یک ماده کنتراست به فرد تزریق می‌شود.
  • سپس از سی تی اسکن یا تصاویر رادیوگرافی برای تهیه تصاویر دقیق از قسمت مورد نظر استفاده می‌شود.
  • از الکترومایوگرام (EMG) برای بررسی عملکرد طبیعی اعصاب در هنگام فرستادن سیگنال به عضلات استفاده می‌شود. EMG فعالیت الکتریکی اعصاب را اندازه گیری می‌کند.
  • برای بررسی قدرت و سرعت سیگنال‌های عصبی فرستاده شده، هدایت عصبی مورد بررسی قرار می‌گیرد. هدایت عصبی با قرار دادن الکترودهایی روی پوست اعصاب مورد نظر انجام می‌شود.

درمان های موثر برای این بیماری چیست؟


دارو

اگر داروهایی که بدون نسخه به فروش می‌رسند برای فرد مفید نبود، پزشک داروهای دیگری برای او تجویز می‌کند که عبارتند از:

  • داروی شل کننده عضلات، مانند سیکلوبنزاپرین، برای درمان گرفتگی و اسپاسم‌های عضلانی
  • نارکوتیک‌هایی همچون هیدروکدون، برای کاهش درد
  • داروهای ضد صرع، مانند گاباپنتین، برای کاهش درد ناشی از آسیب عصبی
  • داروهای تزریقی استروئیدی، مانند پردنیزون، برای کاهش التهاب و تسکین درد

طب فیزیکی

ممکن است پزشک بیمار را برای درمان نزد یک متخصص طب فیزیکی بفرستد. طب فیزیکی به کشش عضلات گردن و شانه کمک می‌کند. کشش عضلات باعث قوی‌تر شدن آنها شده و برای کاهش درد مفید است. همچنین ممکن است فرد حرکات کششی گردن را نیز انجام دهد. در انجام حرکات کششی گردن، از وزن فرد برای افزایش فاصله بین مفاصل گردن و کاهش فشار وارده به دیسک‌های گردن و ریشه اعصاب استفاده می‌شود.

  • حرکات کششی گردن: ممکن است پزشک برای کمک به رباط‌های اطراف گردن بیمار، انجام حرکات کششی گردن را توصیه کند. این حرکات را می‌توان در حالت نشسته، درازکش، و همچنین در حالتی که گردن فرد در جهت خلاف گرانش قرار دارد انجام داد.
  • SWD: با قرار دادن یک پد گرمایی بر روی قسمت پشت گردن می‌توان از دیاترمی موج کوتاه استفاده کرد. گرمای جریان دیاترمی موج کوتاه باعث شل شدگی عضلات و کاهش درد می‌شود.
  • TENS: می‌توان از تحریک الکتریکی عصب از راه پوست برای تحریک عضلات با یک جریان الکتریکی متغیر استفاده کرد. این روش به کاهش گرفتگی‌های عضلانی، سفتی و درد کمک می‌کند. همچنین این روش سطح اندورفین، که یک مسکن طبیعی است را نیز بالا می‌برد.
  • استفاده از لیزر برای درمان درد گردن: کلینیک طب فیزیکی مجهز به پیشرفته‌ترین روش‌های لیزردرمانی برای درمان درد و سفتی گردن است. در این کلینیک، نوری با طول موج مشخص توسط پروب لیزری به محل مورد نظر تابیده و التهاب را کاهش داده و سلول‌ها و بافت‌های بدن در آن قسمت را ترمیم می‌کند.

آیا ماساژ درمانی در بهبود و تسکین آرتروز گردن مفید است؟

در ماساژ درمانی از یک ماساژ ملایم برای نرمی و شل شدگی تدریجی و لایه لایه‌ی عضلات گردن استفاده می‌شود. با شل شدن عضلات سطحی، پزشک می‌تواند بفهمد که کدامیک از عضلات عمقی سفت شده است. سپس از ماساژ چرخشی، ضربدری و طولی، تحریک نقاط حساس و دیگر روش‌های کم فشار و پر فشار برای شل کردن عضلات و افزایش حرکت گردن در تمام جهات استفاده می‌کند. همچنین متخصص ماساژ درمانی از کشش‌های ملایم برای کشش گردن و کشش‌های ملایم برای آزاد شدن عضلات استفاده می‌کند.

تزریق‌ها

در موارد بسیار نادر، مخصوصا اگر درد مداوم در پشت سر یا بازو وجود داشته باشد، تزریق داروهای استروئیدی یا داروهای بی حسی موضعی طولانی مدت می‌تواند مفید باشد. تزریق به مفاصل کوچک گردن یا گاهی به فضای کوچک محل جدایی اعصاب از مهره‌ها انجام می‌شود.

برای بهبود آرتروز گردن چه کارهایی در خانه می توان انجام داد؟

اگر بیماری شما خفیف است، برای درمان بیماری می‌توانید کارهایی در خانه انجام دهید که عبارتند از:

  • یک مسکن از مسکن‌هایی که بدون نسخه به فروش می‌رسند، مانند استامینوفن، یا داروهای ضد التهابی مانند ادویل یا Aleve مصرف کنید.
  • از یک پد گرمایی یا یک پد سرما روی گردن استفاده کنید تا درد عضلات را کاهش دهد.
  • به طور منظم ورزش کنید تا سریع‌تر بهبود یابید.
  • برای تسکین موقت درد، از یک بریس یا یقه گردنی نرم استفاده کنید. اما نباید بریس یا یقه را برای مدت طولانی استفاده کنید زیرا عضلات را ضعیف‌تر می‌کند.

استفاده از بالش گردن

می‌توانید یکی از بالش‌های گردن که برای افراد مبتلا به آرتروز طراحی شده است را خریداری کنید. این بالش‌ها با تسکین گرفتگی‌های عضلانی و محافظت از گردن در طول سفر، استراحت یا خواب، باعث کاهش درد می‌شوند.

جراحی

اگر مشکل شدید باشد و به دیگر انواع درمان پاسخ ندهد، فرد به جراحی نیاز خواهد داشت. جراحی شامل برداشت استخوان‌های بیرون زده، قسمت‌هایی از استخوان گردن یا دیسک‌های بیرون زده به منظور فراهم آوری فضای بیشتر برای اعصاب و ستون فقرات است. به ندرت برای اسپوندیلوز گردن انجام جراحی ضروری است. اما اگر درد شدید بوده و بر توانایی حرکت دست‌ها تاثیر گذاشته باشد، پزشک انجام جراحی را توصیه می‌کند.


به این پست امتیاز دهید.
Rate this post