اصلاح دیستونی و کجی گردن (تورتیکولی) با فیزیوتراپی، ماساژ و طب سوزنی

کجی گردن، یک وضعیت دردناک در گردن است که در آن ماهیچه‌ها به صورت غیر ارادی درگیر می‌شوند و باعث ایجاد تکان ناخواسته سر می‌گردند. این بیماری همچنین کجی مادرزادی گردن (تورتیکولی) نیز نامیده می‌شود، که هیچ دلیل شناخته شده و یا درمانی ندارد. بعضی از حرکات به طور معمول در این شرایط مشاهده می‌شوند. کج شدن چانه به سمت شانه رایج‌ترین آنهاست و همچنین منحرف شدن گوش به سمت شانه نیز ممکن است رخ دهد. علاوه بر این، در این وضعیت، ممکن است چانه (براساس اینکه کدام عضله یا ماهیچه گرفتگی را تحمل می کند) به صورت مستقیم به سمت بالا و یا پایین کشیده شود. در بعضی موارد، سر در جایگاه خود دچار تکان‌های تند و سریعی می‌شود و بسیاری از بیماران، تلاش می‌کنند با این تکان‌ها مبارزه کنند و این تنها منجر به افزایش این تکان‌های سریع می‌شود و می‌تواند باعث ایجاد درد شود. اغلب بیماران دچار این وضعیت، درحالیکه به وسیله عضلات مخالف با عضلات متشنج مقابله می‌کنند، رعشه و لرزش را نشان می‌دهند. این اغلب دردناک است و برای بسیاری از بیماران، که این وضعیت غیر معمول را دارند، خسته کننده می‌باشد. هرچند، با ترکیبی از دارو و فیزیوتراپی، بسیاری از بیمارانی که مبتلا به کجی گردن می‌باشند، قادر هستند که یه زندگی کامل و نسبتا معمولی را داشته باشند.

دردی که از دیستونی گردن ناشی می‌شود، معمولا درد عضلانی گردن می‌باشد. شما ممکن است در ماهیچه‌هایی که در تکان و لرزش دایمی هستند، احساس سفت شدگی و یا درد و رنج داشته باشید، و تمایل طبیعی شما برای تلاش به متوقف کردن این تکان و لرزش ، می‌تواند باعث کشیدگی آنها شود. این گرفتگی‌ها و درد می‌توانند به میزان بسیار زیادی در فعالیت‌ها و همچنین کیفیت زندگی تاثیر داشته باشند. متخصصین ما در مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی بیمارستان لاله زیر نظر دکتر محمدرضا برزگر با استفاده از مدرن‌ترین متدهای ماساژ درمانی، طب سوزنی، ورزش و کار درمانی کجی گردن بیماران بزرگسال و کودکان را اصلاح و درمان می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر و یا مشاوره با شماره 02188571079 تماس بگیرید.

دسته‌بندی بر اساس موقعیت و جایگاه سر


بر اساس موقعیت سر، دیستونی گردن می‌تواند به انواع زیر دسته بندی شود:

آنتروکولیس

انحنای گردن و یا کجی جلوی سر به عنوان Anterocollis شناخته می شود. این در اصل حالت چانه به قفسه سینه است. این حالت همچنین پیچیده ترین وضعیت برای تشخیص دادن است.

رتروکولیس

امتداد گردن به سمت عقب Retrocollis نامیده می شود. که این در اصل حالت چانه در هوا می باشد.

لتروکولیس

این شامل کج شدن سر از یک سمت به سمت دیگر است. و در واقع حالت گوش به شانه می باشد.

تورتیکولی

چرخش افقی و یا دورانی کولیس سر Torticollis (تورتیکولی) نامیده می شود، و عضله جنبنده قرار گرفته در همان قسمت بدن را مورد استفاده قرار می دهد؛ و نیز با عضلات قرار گرفته در سمت دیگر گردن در تضاد و مقابله است. این حالت در واقع چانه به شانه می باشد.

دلایل


شکل اولیه کجی گردن معمولا ارثی است. دیستونی گردن ثانویه، زمانی که عوامل دیگر باعث توسعه و بسط اختلال می شوند، رخ می‌دهد. تعدادی از شریط، هم محیطی و هم بیماری‌های داخلی، می‌توانند باعث ایجاد این بیماری شوند. این عوامل در زیر آمده‌اند:

  •  سموم
  • کرنیکتروس
  •  واکنش‌های متابولیک
  •  آسیب مغزی پریناتال
  •  شرایط ناشی از مواد مخدر
  •  بیماری‌های مغز و اعصاب
  •  سندروم‌های پارانئوپلاستیک
  •  آسیب مرکزی یا محیطی
  •  چربی غلاف عصبی پونتین مرکزی
  •  تومور سیستم عصبی مرکزی
  •  آسیب‌های مغزی واگیردار و یا غیر واگیردار

چه چیزی باعث انقباض تورتیکولی در نوزادان تازه متولد شده می‌شود؟


در بعضی موارد، پزشکان از اینکه چه چیزی باعث اختلال کشیدگی گردنی می‌شود، نامطمئن هستند. اما، اختلال کشیدگی گردنی کودکان به آسیب‌های زمان تولد که باعث کمبود اکسیژن و خونریزی مغزی نوزادان می شوند، مرتبط هستند. سخت زایی شانه، برای مثال، زمانی که شانه‌های یک کودک در مقابل استخوان لگن مادر در زمان زایمان، گیر می‌کنند، رخ می‌دهد. اگر بچه برای زمان زیادی در این حالت گیر کند، خطر بالایی برای کمبود اکسیژن وجود دارد. اگر پزشکان به شدت تلاش کنند تا بچه را به سرعت بیرون بیاورند، ممکن است باعث ایجاد آسیب‌هایی به سر و گردن طفل شوند، که می‌تواند منجر به کجی گردن شود. آسیب‌های شبکه بازویی نیز همچنین با دیستونی گردن کودک وابسته هستند. انقباض تورتیکولی اغلب با آسیب‌های شبکه بازویی پیوسته هستند که شامل آسیب به شبکه بازویی (یک شبکه از اعصاب که از شانه‌ها، بازوها و گودی آرنج ها عبور می‌کنند) می‌باشد. علاوه براین، عفونت‌های خاص، آسیب، ضربه و داروهایی مانند داروهای ضد تهوع و داروهای ضد روان پریشی با اختلال کشیدگی گردنی مرتبط هستند.

چه کسی این بیماری را می‌گیرد؟


هر کسی می‌تواند به صورت بالقوه دچار کجی گردن شود، ولی بیمارانی با پیشینه خاص، در خطر بالاتری برای ابتلا هستند. یک آسیب پیشین سر، گردن و یا شانه می‌تواند بعضی اوقات به این وضعیت منجر شود، و داروهای خاص نیز می‌توانند باعث ایجاد این بیماری شوند. بعضی داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد تهوع دارای عوارض جانبی هستند که باعث ایجاد تکان‌های غیرارادی می‌شوند و اختلال کشیدگی گردنی یکی از اختلال‌های حرکتی است که مشاهده می‌شود. تعدادی از بیماران خاص نیز در خطر ابتلا به اختلال کشیدگی گردنی هستند. اگرچه هر گروه سنی، شامل بچه‌ها، می‌تواند این وضعیت را داشته باشد، این بیماری معمولا در سنین بین 40 تا 70 مشاهده می‌شود. مردان در خطر ابتلا هستند، ولی زنان احتمال بیشتری برای نشان دادن علائم کچی گردن را دارند. در انتها، اگر شخصی در خانواده شما این وضعیت را داشته باشد، شما خطر ابتلای بالاتری برای پیشرفت این بیماری دارید. در حقیقت، اگر شخصی در خانواده شما، هرگونه اختلال کشیدگی عضلانی یا اختلال حرکتی داشته باشد، شما ممکن است در خطر ابتلای بیشتری به دیستونی گردن باشید.

علائم و نشانه‌های این بیماری چیست؟


  •  چون انقباض تورتیکولی، یک انقباض غیر طبیعی ماهیچه‌ها در یک سمت گردن است، افراد با سرهای چرخیده به یک سمت ظاهر می‌شوند. عضلات گردن و ماهیچه‌های بین گردن و شانه سفت و حساس خواهند شد و باعث ایجاد درد گردن می‌شوند.
  •  افراد با دیستونی گردن حاد، نسبت به چرخیدن سرشان به یک سمت بی میل هستند و یا ممکن است سرشان را اندکی از سمتی که باعث درد و ناراحتی می‌شود، برگردانند.
  •  انحراف چشم‌ها (بحران چشمی) زمانی که چشم‌ها به صورت غیر ارادی به سمت بالا نگاه می‌کنند و بیرون زدگی زبان (بحران دهانی زبانی) جایی که زبان به صورت غیر ارادی بیرون می‌آید، نیز ممکن است رخ دهد.
  •  با انقباض تورتیکولی (ورتیکولی گردن)، ممکن است انقباضات عضلات گردن به صورت پایدار (شدید) یا متناوب (دسته‌ای) وجود داشته باشند.
  •  نشانه‌های دیگر ممگن است شامل درد شانه، درد کمر، سردرد، انقباض گردن، فشار ماهیچه، درد عضله، یا احساس سوزش باشند.
  •  حمله های تشنجی خوش خیم دیستونی گردن در کودکان، ممکن است با نشانه هایی مانند استفراغ، کج خلقی و خواب آلودگی همراه باشد.

نشانه های آمده در ذیل، آسیب و یا تحریک سیستم عصبی مرکزی را نشان می‌دهند و باید به عنوان یک امر اورژانسی با آنها برخورد شود مخصوصا که به صورت ناگهانی رخ دهند.

  •  مشکل تنفسی و یا بلعیدن
  •  احساس گزگز کردن و یا بی حسی در بازوها و یا پاها
  •  تاخیر در شروع ادرار، بی اختیاری ادرار و یا مدفوع
  •  ضعف در بازوها و یا پاها
  •  اختلال گفتار
  • مشکل در راه رفتن
  •  اگر گرفتگی عضلات گردن با تب، تورم غدد، سردرد، سفتی گردن، ورم زبان یا دهان، یا مشکل در بلعیدن همراه باشد، باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

چگونه این بیماری تشخیص داده می‌شود؟


انقباض تورتیکولی می‌تواند کم، متوسط یا سخت باشد و به آرامی در طی 1 تا 5 سال پیشروی خواهد کرد و سپس در همان سطح باقی می‌ماند. در مدت 5 سال ، 10 الی 20 درصد از افرادی که با این مریضی دست و پنجه نرم می‌کنند به صورت خود به خود بهبود می یابند، اگرچه این اغلب در سطوح پایین نشانه‌های بیماری و سنین کم دیده می‌شود. در بیشتر موارد سخت این بیماری می تواند در کل دوران زندگی ادامه داشته باشد و باعث ایجاد محدودیت های حرکتی و حتی تغییر یافتن وضعیت و حالت فرد شود. این وضعیت ممکن است در ابتدا به وسیله پزشک خانوادگی تشخیص داده شود، اگرچه معمولا به یک متخصص اعصاب برای تشخیص قطعی و درمان ارجاع داده می شود.برای ملاقات با یک پزشک اماده باشید:

  •  یک شرح کاملی درباره نشانه ها و علائم داشته باشد، چه زمانی شروع شد و چه چیزی آن را بدتر یا بهتر می کند.
  •  شرایط پزشکی پیشین، شامل ضربه یا آسیب به سر
  •  تاریخچه خانوادگی، وضعیت پزشکی خواهر یا برادر و والدین
  •  داروها و مکمل‌هایی که مصرف می کنید.
  •  آماده کردن سوالاتی که ممکن است داشته باشد.

یک آزمایش انجام خواهد شد که ممکن است شامل تعادل و هماهنگی، حس لامسه و بینایی ، سفتی و قدرت عضله و واکنش‌ها باشد و همچنین ممکن است شامل حرکات و تکان هایی باشد که می تواند انقباضات و گرفتگی ها را رها کند. مثل باز کردن و بستن مشت شما به سرعت و مرتبا. آزمایش‌های اضافی ممکن است شامل نمونه های خون و ادرار برای چک کردن سموم، اسکن MRI برای چک کردن ضربه یا تومور و تست الکتریکی عضله (EMG) برای چک کردن اعصاب و کارکرد عضله باشد.

درمان کجی گردن


داروها

افرادی که از انقباض تورتیکولی رنج می‌برند ممکن است به ترکیبی از داروها برای کمک به کم کردن نشانه‌ها و علائم بیماری نیاز داشته باشند.

  •  سم بوتولینوم: معمولا به عنوان بوتاکس برای موارد آرایشی و جوان سازی شناخته می شود. می توان آن را به عضله درگیر برای ایجاد یک فلج موقت تزریق کرد که حدود 4 ماه طول می کشد.
  •  داروهای پارکینسون: این داروها می توانند به کاهش لرزش ها کمک کنند و می توانند با تزریق بوتولینوم ترکیب شوند.
  •  آرام کننده‌های عضله: زمانی که استرس عامل افزایش انقباضات می شود، داروهایی مانند والیوم، آویتان و کلونازپام ممکن است موثر باشد.

درمان جراحی

اگر روش‌های بالا برای تسکین شکست بخورند، ممکن است جراحی پیشنهاد داده شود.

  • تحریک مغز: یک سیم کوچک درون مغز جای داده می شود که به یک منبع قدرت باطری کوچک زیر پوست قفسه سینه متصل است. این ممکن است باعث شود که سیگنال هایی که عضلات گردن از مغز دریافت می کنند را برای کاهش انقباضات غیرارادی تغییر دهد.
  • انهدام: این شامل قطع کردن اعصاب یا عضله ها برای قطع کردن سیگنال ها و کارکرد عضله در جهت دست یابی به کاهش یافتن گرفتگی های می‌باشد.

روش‌های طبیعی برای کمک به دیستونی گردن

فیزیوتراپی

 کشش ها و تمرین‌های بدنسازی سخت می توانند اثر مثبتی روی مشکلات وضعیتی حاصل از این بیماری داشته باشند و ممکن است به کاهش درد کمک کنند و اثر داروها را افزایش دهند.

ماساژ

در ماساژ ترکیبی از گرما، ماساژ ملایم، انقباض و کشش‌های غیر فعال را برای آرام سازی بافت گردن استفاده می‌شود. عضله ای که بیشتر در تورتیکولی درگیر شده است، عضله قرار گرفته در کنار گردن می باشد. این عضله از انتهای میانی ترقوه شما یا استخوان قسمت گردن سرچشمه می گیرد و به پیش آمدگی استخوانی گرد پشت گوش شما، متصل می شود. عضله کنار گردنی باعث چرخش سر شما و کج کردن سر به یک سمت می شود. درمان ها روی کشش و به حرکت درآوردن این عضله متمرکز هستند.

نقاط ماشه‌ای

زمانی که عضلات گردن شما در بیشترین حالت شل شده و آرام هستند، درمانگر ماساژ شما، جست و جوی دقیقی را برای یافتن نقاط ماشه‌ای انجام خواهد داد که گره‌های سختی از بافت عضله می‌باشند، و معمولا دردناک‌ترین نقاط در عضله هستند. فشار دادن و نگه داشتن هر نقطه ماشه‌ای به آرام شدن آن کمک کند.

طب سوزنی

طب سوزنی در کجی گردن می‌تواند بسیار موثر باشد زیرا باعث باز شدن انقباضات می‌شود و در نتیجه درد گردن و شانه ها به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت.

کاهش استرس

استرس و نگرانی می‌تواند علائم بیماری را تشدید کند و بنابراین یادگرفتن مدیریت استرس مهم است. تکنیک‌های بیوفیدک(Biofeedback) می توانند موثر باشند.

استراحت کردن

چون انقباضات معمولا زمانی که شما خواب هستید از بین می روند، استراحت داشتن به میزان قابل توجهی ، می تواند موثر باشد. اختصاص دادن زمان هایی در طول روز برای دراز کشیدن و استراحت کردن می تواند رهایی از انقباضات را افزایش دهد. جلسات ماساژ درمانی نیز می تواند باعث آرام سازی عضلات و افزایش استراحت شود.

تکنیک های حسی

تکنیک‌های مختلف مانند لمس کردن ناحیه های مختلف صورت می تواند گرفتگی عضله را تغییر دهد. اینکه برای هر فرد چه چیزی موثر است معمولا به وسیله آزمون و خطا فهمیده می شود، اما یک متخصص فیزیوتراپی آگاه می تواند با استفاده از این تکنیک ها کمک کند.

ورزش کردن

کج کردن سر

  •  در هر دو حالت ایستاده و یا نشسته روی یک صندلی صاف انجام می‌شود.
  •  عضله های سمت چپ گردنتان را با قرار دادن دست راستتان در سمت چپ سرتان در بالای گوشتان، بکشید.
  •  به آرامی سرتان را با دستتان به سمت راست بکشید. این کشش را برای 5 ثانیه نگه دارید.
  •  سرتان را به حالت اولیه برگردانید، وضعیت مستقیم رو به رو. برای 3 دقیقه استراحت کنید. این تمرین را 10 بار تکرار کنید.

کشش گردن و پشت

  •  پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید و بایستید.
  •  انگشتانتان را در هم قلاب کنید و دست هایتان را در قسمت پشت سرتان قرار دهید.
  •  به آرامی زانوهایتان را در حالیکه به آرامی قسمت بالای بدنتان را پایین می آورید، خم کنید.
  •  تا جاییکه سرتان به سطح زانوها نزدیک می شود آن را به سمت پاین بکشید.
  •  گردنتان را برای افزایش کشش به سمت پایین بیاورید.
  •  این کشش را برای یک ثانیه نگه دارید.
  •  به آرامی بدنتان را به سمت بالا و وضعیت اولیه بکشید. برای 3 دقیقه استراحت کنید. این تمرین را 5 بار تکرار کنید.

صندلی یوگا

  •  روی یک صندلی محکم و بدون دسته بنشینید.
  •  دست هایتان را روی زانو هایتان قرار دهید.
  •  در حالیکه دم می گیرید، به آرامی قسمت بالای بدنتان را به سمت ران ها و زانوهایتان پایین بیاورید.
  •  اجازه دهید سرتان آویزان بماند و بین پاهایتان استراحت کند.
  •  تا جاییکه ممکن است خم شوید. اگر احساس راحتی می کنید، کششتان را با پایین آوردن دست هایتان به سمت زمین افزایش دهید.
  •  وضعیت کششتان را برای 1 دقیقه نگه دارید.
  •  این تمرین را 10 بار تکرار کنید.

حرکت سگ رو به پایین

  •  پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید و بایستید.
  •  به آرامی قسمت بالای بدنتان را به سمت جلو خم کنید.
  •  دست های خود را به اندازه دو تا سه قدم از بدنتان به سمت بیرون بکشید.
  •  کف دست هایتان را روی زمین قرار دهید. اجازه دهید گردنتان آویزان بماند. آرنج ها و زانوهایتان را صاف نگه دارید. این وضعیت را برای 10 تا 20 ثانیه نگه دارید.
  •  به آرامی دست هایتان را به سمت عقب و پاهایتان برگردانید و قسمت بالای بدنتان را به وضعیت ابتدایی برگردانید. برای 2 دقیقه استراحت کنید.
  •  این تمرین را 3 بار تکرار کنید.

به این پست امتیاز دهید.
Rate this post