عوارض و درمان شکستگی استخوان ران پا (فمور) با فیزیوتراپی،حرکات اصلاحی

استخوان ران یا فمور بلندترین و قوی‌ترین استخوان بدن است. شکستن این استخوان در یک فرد بزرگسال به نیروی بسیار زیادی نیاز دارد و بنابراین اغلب همراه با آسیب‌های دیگری می‌باشد. شکستگی یک مشکل ناتوان کننده است که به شدت تا زمان به تثبیت رسیدن باعث محدودیت حرکت می‌گردد.

خوشبختانه، درمان‌های مدرن معمولاً استخوان را بسیار سریع ثابت کرده و امکان حرکت همراه با عصا را فراهم می‌کنند.

شکستگی استخوان ران یک آسیب جدی با احتمال بروز مشکلات طولانی مدت شدید است. این وضعیت اغلب همراه با آسیب‌های دیگری می‌باشد. اما فرایند بهبودی را می‌توان با روش‌های فیزیوتراپی تسریع بخشید.

متخصصین ما در مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی بیمارستان لاله زیر نظر دکترمحمدرضا برزگر با استفاده فیزیوتراپی، بریس، ماساژ تراپی، التراسوند و طب سوزنی شکستگی استخوان ران پا را درمان می‌کنند.

برای اطلاعات بیشتر و یا مشاوره با متخصصین ما در مرکز طب فیزیکی و فیزیوتراپی بیمارستان لاله می‌توانید با شماره 02188571079 تماس بگیرید.

آناتومی 

استخوان ران از لگن تا زانو کشیده شده و به اندازه‌ی یک چهارم ارتفاع یک فرد بزرگسال طول دارد. شما می‌توانید انتهای پایینی استخوان ران را در محل زانو احساس کنید. انتهای فوقانی در عمق عضلات لگن پنهان است، اما می‌توانید برآمدگی استخوانی تروکانتر بزرگ‌تر را در طرف بیرونی مفصل ران حس کنید. تنه‌ی استخوان یک لوله‌ی توخالی با استخوان فشرده‌ی مقاوم و متراکم در طرف بیرونی و بافت چربی بدون استحکام ساختاری در داخل است. این محور در اثر ضربه، خم شدن، پیچ خوردن یا فشرده شدن استخوان می‌شکند.

انواع شکستگی 

ضربه به ران باعث نیروی خمشی می‌شود که به یک طرف استخوان فشار وارده کرده و طرف دیگر را می‌کشد. این امر ممکن است منجر به شکستگی عرضی کوتاه یا شکستگی سه بخشی با یک قطعه مثلثی کوچک بشود. یک نیروی پیچشی می‌تواند هنگامی که پایین پا گیر بیفتد و وزن بالای بدن بچرخد، رخ دهد. این نیرو باعث شکستگی مارپیچی استخوان می‌گردد.

فشار در امتداد خط استخوان باعث شکستگی عرضی می‌شود. این حالت ممکن است در یک تصادف رخ دهد که زانو به داشبورد ضربه می‌زند و نیرو در استخوان انتقال می‌یابد. آسیب استخوان تنها بخشی از تصویر کلی در هنگام رخ دادن شکستگی است. آسیب به عضلات،‌ تاندون‌ها، رباط‌ها، پوست، رگ‌های خونی و اعصاب ممکن است نسبت به استخوان شکسته مهم‌تر باشد. این حالت بخصوص برای شکستگی‌های استخوان ران حائز اهمیت است. نیروی مورد نیاز برای شکستن استخوان ران اغلب باعث آسیب زیاد به ساختارهای دیگر ران می‌گردد. یک شکستگی باز که در آن استخوان از پوست خارج می‌شود یک مشکل بسیار شدید است.

علل 

شکستگی استخوان ران در اثر ضربه‌های با شدت بالا مانند تصادف با خودرو و افتادن از ارتفاع رخ می‌دهد. زخم گلوله و آسیب‌های ناشی از انفجار نیز باعث ایجاد شکستگی‌های باز شدید در این محل می‌شوند. سوانح با انرژی کمتر که ممکن است باعث شکستگی استخوان ران شوند شامل برخورد در ورزش‌ها، آسیب‌های اسکی و پیچ خوردگی هستند.

علائم 

علامت اصلی ناشی از این آسیب درد در ران و ناتوانی در استفاده از پا است. امکان راه رفتن با استخوان ران شکسته بسیار کم است و نباید تلاشی برای این کار صورت بگیرد. پا اغلب ناپایدار بوده و نمی‌تواند به صورت یک تکه حرکت کند. معمولاً پای شکسته کوتاه‌تر از پای دیگر بوده و کج می‌شود. تورم و حساسیت به لمس در محل شکستگی وجود خواهد داشت. ممکن است در صورتی که جریان خون مختل شده باشد، از دست رفتن لامسه و حرکت پا رخ دهد. اگر استخوان از پوست بیرون زده باشد زخم آشکاری مشاهده می‌شود. خونریزی داخلی در اثر شکستگی استخوان ران می‌تواند قابل توجه باشد و باعث ضربان قلب سریع و فشار خون پایین و در نتیجه شوک شود.

درد برای هفته‌ها در حین بهبود استخوان ران قابل توجه می‌باشد اما در صورت تثبیت کردن استخوان از طریق جراحی، کاهش می‌یابد. تورم، حساسیت به لمس و کبودی گسترده نیز علائمی هستند که اغلب در این مدت وجود دارند.

تشخیص 

ارزیابی اولیه در محل سانحه شامل پرسیدن سوالاتی در مورد سانحه، محل درد و توانایی حرکت دادن پا می‌باشد. وضعیت شوک بیمار نیز بررسی می‌شود. جراحات، حس لامسه و جریان خون کنترل می‌شوند. معمولاً پا باید قبل از انتقال فرد به بیمارستان آتل گرفته شود. رادیوگرافی از ران یک بخش مهم برای ارزیابی این آسیب می‌باشد. سی تی اسکن یا ام آر آی معمولاً برای این شکستگی‌ها ضروری نیستند.

درمان 

استراحت 

یکی از مهم‌ترین قسمت‌های توانبخشی بعد از شکستگی استخوان ران این است که بیمار از هرگونه فعالیتی که درد را افزایش می‌دهد اجتناب کند (اغلب نیاز به عصا می‌باشد). از انجام فعالیت‌هایی که مقادیر زیادی فشار بر استخوان ران وارد می‌کنند باید پرهیز شود، بخصوص فعالیت‌های تحمل کننده‌ی وزن زیاد مانند دویدن، پریدن، ایستادن یا راه رفتن بیش از حد (بخصوص روی تپه‌ها یا سطوح ناهموار)، بالا بردن یا حمل کردن اجسام، نشستن روی صندلی در حالتی که ران از روی لبه آویزان است. اجتناب از فعالیت‌های سنگین و استراحت امکان بهبودی بدون آسیب بیشتر را فراهم می‌کند.

بریس 

گچ و بریس استخوان‌ها را در حین بهبودی در جای خود نگه می‌دارند. هرچند در بسیاری از موارد شکستگی دیستال فمور، گچ یا بریس نمی‌توانند بطور صحیحی قطعات استخوان را تراز کنند زیرا عضلات کوتاه شده این قسمت‌ها را از جای خود خارج می‌کنند. تنها شکستگی‌هایی که محدود به دو بخش بوده و پایدار و تراز هستند را می‌توان با بریس درمان کرد. استفاده از گچ و بریس می‌تواند ناراحت کننده نیز باشد.

عصا 

عصای زیر بغل در صورت استفاده‌ی صحیح فرایند بهبودی برخی از آسیب‌ها را با کاهش نیروهای مضر تحمل کننده‌ی وزن در حین راه رفتن یا ایستادن تسریع می‌بخشد. این کار امکان بهبودی را بدون آسیب بیشتر به بافت‌ها فراهم کرده و در نتیجه موجب تسریع بهبودی می‌گردد. عصاها همچنین ممکن است تکنیک حرکت و راه رفتن را بهبود بخشند. علاوه بر این، بیمارانی که بطور صحیح از عصا استفاده می‌کنند به علت استراتژی‌های جبران کننده‌ی راه رفتن کمتر مستعد ابتلا به آسیب‌های دیگر خواهند بود.

طب سوزنی 

طب سوزنی  یا سوزن خشک تکنیکی برای درمان سیستم‌های عصبی عضلانی بر اساس الگوهای درد،‌ شکستگی، اختلال عملکرد عضلانی و سایر علائم و نشانه‌های ارتوپدی می‌باشد. استفاده از سوزن خشک بستگی به معاینه فیزیکی و ارزیابی‌هایی به منظور پیشبرد درمان دارد؛ علاوه بر این، امکان تست بعد از انجام درمان طب سوزنی فراهم خواهد شد. این کار فرصت نمایش تغییرات ملموس قبل و بعد از درمان را فراهم می‌کند. همچنین اطلاعات عینی خوبی برای نشان دادن فرایند بهبود بیمار در اختیار وی قرار می‌گیرد.

ماساژ 

ماساژ زخم یک روش متداول برای کمک به بازسازی بافت اسکاری که در محل آسیب شکل گرفته می‌باشد. این روش در فیزیوتراپی بعد از جراحی، شکستگی یا آسیب‌های بافت نرم مانند کشیدگی و رگ به رگ شدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اولتراسوند تراپی 

اولتراسوند یک روش درمانی است که توسط فیزیوتراپیست‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از اولتراسوند به میزان یک سوم باعث تسریع بازسازی استخوان می‌گردد. امواج اولتراسوند با اثر فشار برقی ناشی از لرزش بلورهایی در سر دستگاه ایجاد می‌شوند.

ورزش برای شکستگی استخوان ران

ورزش‌های زیر اغلب برای بیماران دچار شکستگی استخوان ران و بعد از تایید اینکه شکستگی بهبود یافته و حرکات بدون درد را می‌توان انجام داد، تجویز می‌شوند. شما باید مناسب بودن این ورزش‌ها را قبل از شروع با فیزیوتراپیست در میان بگذارید. بطور کلی، این ورزش‌ها باید سه بار در روز و تنها در صورتی که باعث بروز علائم یا تشدید آنها نشوند، انجام بگیرند.

خم و راست کردن مفصل ران و زانو 

زانوی خود را تا حد ممکن و تا جایی که به راحتی و بدون تشدید درد امکان پذیر است به سمت سینه ببرید و خم کنید. سپس به حالت اولیه بازگردید. این حرکت را به شرط عدم افزایش علائم، ۱۰ تا ۲۰ بار تکرار کنید.

انقباض عضله چهارسر ران در حالت ایستا

عضله‌ی جلوی ران خود را با فشار دادن زانو روی یک حوله سفت کنید. انگشتان خود را روی عضلات داخلی چهارسر ران قرار دهید تا سفت شدن آنها در طول انقباض را حس کنید. به مدت ۵ ثانیه در این حالت نگه دارید و به شرط عدم تشدید علائم ۱۰ بار تکرار کنید.

جراحی 

زمان بندی عمل جراحی در شکستگی بسته‌ی فمور بسیار مهم است. در صورتی که پوست برآمده در مجاورت شکستگی باز نشده باشد، ممکن است پزشک تا تثبیت وضعیت منتظر بماند. (شکستگی‌ها باز بصورت باز شدن آسیب به طرف محیط بیرون می‌باشند. قبل از انجام جراحی باید این ناحیه پاک‌سازی شود.)

قبل از انجام جراحی، پاها در یک پوشش به نام تراکشن اسکلتی قرار می‌گیرند. این کار تا حد زیادی باعث اطمینان از تراز بودن استخوان و جلوگیری از کوتاه شدن آن می‌گردد. ساکشن اسکلتی به عنوان ترکیبی از وزنه و وزنه تعادل در نظر گرفته می‌شود که نقش مهمی را در به هم پیوستن قسمت‌های شکسته استخوان ایفا می‌کند تا پاها در حالت مستقیمی قرار داشته باشند. این کار همچنین به از بین رفتن درد ناشی از شکستگی بسته استخوان ران کمک می‌کند.

  • جراحی تثبیت بیرونی برای شکستگی بسته استخوان ران
  • جراحی میله داخل استخوانی برای شکستگی بسته استخوان ران

جراحی پیچ و پلاک برای شکستگی بسته استخوان ران


به این پست امتیاز دهید.
Rate this post